English / Engels
Uw zoekacties: Indische kampen

Lampersari-Sompok in Semarang

Plaats: Semarang
Residentie: Midden-Java
Regio: Java
Ligging: Semarang ligt aan de noordkust van Midden-Java. De Lampersariweg en Sompok lagen in het zuidoosten van de stad.
In de periode oktober 1942 - 23 augustus 1945 was dit een burgerkamp >>
Andere naam: Bunsho III Kamp 4
Geïnterneerden: jongens; oude mannen; vrouwen en kinderen
Aantal geïnterneerden: 7.870
Aantal doden: 341 (tussen 19 februari 1944 en 27 september 1945)
Informatie: Rond 1915 begon de gemeente Semarang als eerste in Indië met sociale woningbouw voor de inheemse bevolking. Rond 1920 werden aan de Blimbingweg en de Manggaweg twee modelkampongs gebouwd met in totaal ongeveer 240 kleine woningen van hout en bilik. Deze kampongs werden in november 1942, met de Gouvernements Ambachtsschool aan Sompok en 66 betere stenen huizen aan de Djeroekweg, Sompok en Lampersari, aangwezen als wijkkamp voor 'Europese' vrouwen en kinderen. De wijk werd omheind met prikkeldraad en gedek. De vrouwen en kinderen die er geïnterneerd werden, waren afkomstig uit Midden- en Oost-Java.
Commandant: Hasegawa; Nagata
Hoofdbewakers: Suredjo; Kimura; Naozuka; Aoyagi; Goto; Kadowaki; Hinai; Ito; Kaneko; Shinchi; Yamamoto Eiji; Kanemoto; Tamagawa; Katsumoto; Morimoto
Bewaking: inheems politiepersoneel; heiho's
Kampleiding: mw. W. van der Poel-Verleur; mw. J. Staartjes; J. Buijs
Literatuur: Boissevain, G. en L. van Empel, Vrouwenkamp op Java. Herinneringen van Gon Boissevain en Lennie van Empel (Amsterdam 1991-2)
Feenstra-Bosman, A.W., Tjihapit Bandoeng, kamp Solo, Lampersari Semarang. Kampdagboek van Anneke Bosman [2002])
Wilton van Reede, T. en A. Onderdenwijngaard, Een draad van angst. Over Japanse vrouwenkampen op Java en het leven daarna ('s-Gravenhage 1984)
Manders, J., Vrouwen achter prikkeldraad (Batavia [1948])
Muller, J., Max van Egmond: toonaangevend kunstenaar (Zutphen 1984)
Vermeer-Van Berkum, C., Kon ik maar weer een gewoon meisje zijn. Dagboek uit Japanse kampen '44-'45 (Amsterdam 1980-2)
Neytzell de Wilde, C., Een Mary-Gold als verjaarscadeau. Aquarellen en schetsen, 1942-1945 (Franeker 1987)
Zuster van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort, Onder de gevreesde vloedgolf. Onze missie in oorlogstijd [1948])
Zusters in Japanse concentratiekampen op Java. Uit brieven van een missiezuster ([Soerabaja] [1946])
Claassen, R. en J. van Grootheest, Getekend. Nederlanders in Japanse kampen (Den Haag 1995)
Barentz-Drost, M., Kimura's kinderen (Amsterdam 1995)
Koblitz, F., Die Frauen von Lampersari. Im japanischen KZ auf Java (Wenen 2000)
Bouwman, R., Twee moeders. Kampdagboeken en Bersiap (Rotterdam 2000)
Scheer, W.A., De stilte voorbij. Het verhaal van Albert Scheer (Culemborg 2007)
Schilling, R., Verloren jeugdjaren 1942-1946 (Amsterdam 1995)
Kruisman, L., Lampersari, nog niet voorbij. Herinneringen (Assen 2001)

Zie ook
In de periode 23 augustus 1945 - februari 1946 was dit een opvangkamp >>
Geïnterneerden: mannen; jongens; vrouwen en kinderen
Aantal geïnterneerden: 8.000
Informatie: De wijk rond de Lampersari-weg had vanaf november 1942 als interneringskamp voor vrouwen en kinderen gefungeerd. Ten tijde van de Japanse capitulatie verbleven er bijna 8.000 vrouwen en kinderen in het kamp, terwijl vrij snel na de bekendmaking van de capitulatie op 23 augustus 1945 jongens en mannen het kamp binnenkwamen voor gezinshereniging. Aan het gedek werd eten voor kleding geruild. Er was water, maar de sanitaire voorzieningen waren slecht. Begin september nam een groep Nederlandse officieren de leiding van het kamp over. Op 24 september bezocht Lady Mountbatten het kamp. In oktober en november vertrokken veel ex-geïnterneerden op eigen gelegenheid, omdat officiële evacuatie lang op zich liet wachten. Op 14 oktober begon de bersiap en werd het buiten het kamp levensgevaarlijk. Japanse militairen beschermden het kamp totdat de bewaking van het kamp eind oktober door Britse troepen werd overgenomen. Begin november kwam de bewaking van het kamp opnieuw in Japanse handen, omdat de Britse troepen nodig waren voor de evacuatie van Ambarawa. Eind november verbleven nog ongeveer 1.000 mensen in de wijk, maar door de binnenkomst van evacuatietransporten uit Ambarawa steeg de kampsterkte de maand erna weer tot circa 5.000 mensen. In februari 1946 werd het kamp ontruimd.
Commandant: Hasegawa
Kampleiding: mw. W. van der Poel-Verleur
Literatuur: Boissevain, G. en L. van Empel, Vrouwenkamp op Java. Herinneringen van Gon Boissevain en Lennie van Empel (Amsterdam 1991-2)
Feenstra-Bosman, A.W., Tjihapit Bandoeng, kamp Solo, Lampersari Semarang. Kampdagboek van Anneke Bosman [2002])

Zie ook